Yazarlar
Öz
Bu çalışma, 5. sınıf Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi dersi “Mimarimizde Dinî Motifler” ünitesi kapsamında öğrencilerin dinî mimari unsurları tanıma, anlamlandırma ve kültürel mirasla ilişkilendirme becerilerini geliştirmeye yönelik sınıf içi bir uygulamayı konu edinmektedir. Araştırmanın amacı, mihrap, minber, kubbe, minare, şadırvan, hat sanatı, çini ve geometrik motifler gibi dinî mimari unsurların öğrenciler tarafından yalnızca yapı elemanları olarak değil; değer, estetik, inanç ve toplumsal hafıza taşıyan kültürel göstergeler olarak okunmasını sağlamaktır. Çalışma, nitel ağırlıklı eylem araştırması deseninde planlanmıştır. Uygulama sürecinde öğrenciler “Gör-Anla-Yorumla” modeliyle dinî mimari unsurları görsel, işlevsel ve anlamsal katmanlarda inceleyecek; grup çalışmaları yoluyla mekân okuma kartları hazırlayacak ve ürünlerini sınıf içi mini sergi aracılığıyla paylaşacaktır. Araştırmada veri toplama aracı olarak ön bilgi formu, mekân okuma kartları, öğrenci ürünleri, son değerlendirme formu ve öğretmen gözlem notları kullanılacaktır. Elde edilen veriler betimsel analiz yoluyla değerlendirilecektir. Çalışmanın, öğrencilerin dinî mimari unsurlara yönelik farkındalıklarını artırması, kültürel mirası değerler eğitimiyle ilişkilendirmelerine katkı sağlaması ve Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi dersinde mekân okuryazarlığına dayalı uygulanabilir bir öğretim modeli sunması beklenmektedir.
Anahtar kelimeler: Din eğitimi, mekân okuryazarlığı, dinî motifler, kültürel miras, değerler eğitimi
Kaynak gösterimi
Yağcı, Ö. F. (2026). Taşın dili: Dinî motiflerle mekân okuryazarlığı uygulaması. Bildiri Özet Kitabı içinde. XII. Uluslararası TURKCESS Eğitim ve Sosyal Bilimler Kongresi.

