Yazarlar
Öz
Bu araştırma, ortaokul öğretmenlerine yönelik mobbing davranışları ile örgütsel sessizlik arasındaki ilişkiyi amaçlamaktadır. Eğitim ortamlarında öğretmenlerin maruz kaldığı psikolojik yıldırma uygulamaları, yalnızca bireysel düzeyde ruhsal ve fiziksel sağlığı tehdit etmekle kalmamakta, aynı zamanda kurum içi iletişim, güven ve motivasyon süreçlerini de zayıflatarak eğitim hizmetinin kalitesini düşürmektedir. Bu bağlamda araştırmada, öğretmenlerin mobbing ve örgütsel sessizlik algıları, çeşitli demografik değişkenler ışığında analiz edilmiş ve bu iki olgu arasındaki ilişki incelenmiştir. Nicel araştırma yaklaşımlarından biri olan ilişkisel tarama desenindeki bu araştırmada İstanbul’un farklı ilçelerinde görev yapan öğretmenlerden elde edilen veriler betimsel ve yordayıcı istatistiksel analizlerle değerlendirilmiştir. Bulgular, öğretmenlerin cinsiyet, yaş, kıdem ve görev süresi gibi değişkenlerine bağlı olarak mobbing ve sessizlik algılarının anlamlı biçimde farklılık gösterdiği belirlenmiştir. Araştırma, örgüt yapısındaki hiyerarşik ilişkilere, iletişim eksikliklerine ve otoriter yönetim tarzlarına dikkat çekerek, mobbingin örgütsel sessizliği besleyen bir tetikleyici olduğuna işaret etmektedir. Sonuçlar, eğitim kurumlarında mobbingi önlemeye yönelik politika geliştirme, açık iletişim kanalları kurma ve psikolojik güvenliğe dayalı bir okul iklimi oluşturma açısından önemli öneriler sunmaktadır. Bu çerçevede, öğretmenlerin güvenli ve destekleyici ortamlarda çalışmasının hem bireysel hem kurumsal düzeyde verimlilik ve memnuniyeti artıracağı vurgulanmaktadır.
Anahtar kelimeler: Mobbing, Örgütsel Sessizlik, Okul İklimi, Eğitim Ortamı, Yönetim Tarzı
Kaynak gösterimi
Talkılıç, N. G. (2025). Milli eğitim bakanlığına bağlı resmi okullarda çalışan öğretmenlerin maruz kaldıkları mobbing davranışları ile örgütsel sessizlikleri arasındaki ilişki. Bildiri Özet Kitabı içinde. XI. Uluslararası TURKCESS Eğitim ve Sosyal Bilimler Kongresi.

