Bildiri · 2022

Dijital Ebeveynlik ve Dijital İstismar

VIII. Uluslararası TURKCESS Eğitim ve Sosyal Bilimler Kongresi

Yazarlar

  1. Erdinç ÖZTÜRKSunan yazarSorumlu yazarİstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa Adli Tıp ve Adli Bilimler Enstitüsü, Sosyal Bilimler Anabilim Dalı
  2. Görkem DERİNİstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa Adli Tıp ve Adli Bilimler Enstitüsü, Sosyal Bilimler Anabilim Dalı

Öz

Dijital çağın ve ağ toplumunun dissosiyojen dinamikleri, ailelerin disfonksiyonel bir yönelimde hareket etmesine ve ebeveynlerin çocukları üzerindeki denetimlerini ve kontrollerini belirli ölçüde kaybetmesine neden olmaktadır. Günümüzde aktüel hayatlarının önemli bir bölümünü teknolojik cihazlar ile geçiren dijital aile modelindeki ebeveynler, çocuklarına hem aile içerisindeki ve dışarıdaki kuralları öğretmekte hem de onların bireysel gelişimlerini takip etmekte sorun yaşamaktadırlar. Yanlış çocuk yetiştirme stilleri ile karakterize dijital aile modelinde anne ve baba, çocuklarını minimal ölçüde fiziksel, maksimal ölçüde ise duygusal açıdan ihmal etmekte ayrıca onları dışarıdan gelebilecek travmatik yaşantılara karşı korumakta da başarısız olabilmektedir. Anne-babalar, ev ortamında büyük oranda teknolojik cihazlara ve bu cihazların kullanımlarına sınır koyamadıkları için bu ebeveynlerin çocukları da kendileri gibi sosyal medya, internet ve oyun bağımlısı olabilmektedir hatta onlar bu bağımlılıkların yanı sıra dijital ağ platformlarındaki ruhsal açıdan zarar verici nitelikteki paylaşımlara maruz kalarak “dijital istismar”ı deneyimleyebilmektedir. Dijital istismarın sık yaşantılandığı dijital aile modelinde çocuklar, ebeveynlerinin ihmal ve şımartma odaklı yanlış çocuk yetiştirme stillerinin etkisiyle genellikle kendi dijital hayatlarını fonksiyonel şekilde organize edememektedir. Öztürk’ün, “Dijital iletişim ağları ile sosyal medya uygulamalarını bir ödül ve ceza sistemi olarak kullanan ebeveynler, kendi öz çocuklarını net bir şekilde duygusal olarak istismar etmektedirler.” ifadesi dijital teknolojilerin anne-babalar tarafından yanlış kullanımına işaret etmektedir. Dijital istismarın en temel belirleyicileri arasında bir disfonksiyonel iletişim stili ve yanlış çocuk yetiştirme stili olarak değişken oranlı kural ve kuralsızlıklar ile şımartılma gelmektedir. Ebeveynler tarafından yoğun bir şekilde uygulanan değişken oranlı kural ve kuralsızlıklar ile şımartılma, aile içerisinde iletişimlerin hem instabil bir zeminde kurulmasına hem de güven ve istikrardan uzak disfonksiyonel bir zeminde ilerlemesine neden olmaktadır. Dijital aile modelindeki ebeveynlerin çocuklarının bir dijital istismar mağduru ya da kurbanı olmamaları adına ilk önce kendilerinin fonksiyonel bir şekilde teknolojik cihazları kullanmaları gerekmektedir. Dijital ağ platformlarını kişisel gelişim, eğitim ve kariyer yöneliminde ideal bir şekilde kullanan anne ve babaların, çocuklarını da bu cihazları optimal düzeyde ve adaptif bir şekilde kullanmaları konusunda hem eğitmeleri hem de yönlendirmeleri temel bir gerekliliktir.

Anahtar kelimeler: Dijital aile, dijital ebeveynlik, dijital istismar, disfonksiyonel aile

Kaynak gösterimi

Öztürk, E. ve Derin, G. (2022). Dijital Ebeveynlik ve Dijital İstismar. Bildiri Özet Kitabı içinde. VIII. Uluslararası TURKCESS Eğitim ve Sosyal Bilimler Kongresi.