Bildiri · 2024

İlköğretim Okullarında Görevli Matematik Öğretmenlerinin Hizmet İçi Eğitim İhtiyaçları ve Eksikliklerinin Belirlenmesi

X. Uluslararası TURKCESS Eğitim ve Sosyal Bilimler Kongresi

Yazarlar

  1. Münevver MUYO YILDIRIMSunan yazarSorumlu yazarPrizren Ukshin Hoti Fakültesi
  2. Caner RAŞTANAPrizren Ukshin Hoti Fakültesi

Öz

Problem Durumu: Hizmet içi eğitimin öneminden hareketle araştırmada sınıf ve matematik öğretmenlerinin hizmet içi eğitim ihtiyaçları ve eksikliklerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırma 2023–2024 eğitim–öğretim yılının birinci döneminde, Kosova’nın Prizren şehrinde Türkçe eğitim verilen 5 devlet okulunda görev yapan 34 sınıf öğretmeni ve 6 matematik öğretmen ile yürütülmüştür. Araştırma Yöntemi: Nicel araştırmanın tarama modelinde gerçekleştirilen çalışmada veri toplama aracı olarak uygulanan anket, iki bölümden oluşmuştur. Birinci bölümde kişisel bilgi formu, ikinci bölümde ise ilköğretim okullarında görevli sınıf ve matematik öğretmenlerinin hizmet içi eğitim ihtiyaçları ve eksik yanlarının neler olduğunu belirleyen sorulara yer verilmiştir.Verilerin analizinde SPSS paket programı kullanılmış elde edilen analiz sonuçları alanında uzman kişilerin desteği doğrultusunda son haline getirilmiştir. Araştırmada elde edilen bulgular doğrultusunda, öğretmenlerin mesleki açıdan kendilerini geliştirebilmeri için hizmet içi eğitime ihtiyaç duydukları, eğitim içeriklerinin öğretmenlerin ihtiyaçları ve bölgesel olanakları düşünülerek planlanmaların yapılması, öğretmenlerin eğitimlerine teşvik edici unsurların uygulanmasının, eğitimlerin etkinliğini arttıracağı yönündedir. Hizmet içi eğitimlerin, tatillerde ya da seminer dönemlerinde yapılması, eğitimlerin teknoloji donanımlı, uzman kişi olması gerektiğini öne sürenler yoğunluktadır Beklenen Sonuçlar: Sonuç olarak, öğretmenlerin eğitimlerinden sonra değerlendirmeden geçmeleri, öğretmenlerin almış oldukları eğitimleri okullarına yansıtmaları ve her yıl öğretmenlerin ihtiyaçlarına göre hizmet içi eğitim esiklikleri belirlenip uzman kişiler tarafından komisyondan geçirilip hizmete sunulması gerekliliği sonucuna varılmıştır. Ayrıca araştırmanın bulguları gelecekte yapılacak eğitimlerin planlanması, uygulanması ve değerlendirmesi konusunda fikir verebilir ve kullanılabilir Kaynakça: Akkoyunlu, B. (14.02.2011). Bilgi Okuryazarlığı ve Yaşam Boyu Öğrenme. (2008). http://ietc2008.home.anadolu.edu.tr/ietc2008/1b.doc Altın, K. (2009). Bilgisayar Destekli Fen ve Teknoloji Öğretimi, 1. Basım. İstanbul: Beta Yayınları. Bağcı, N., Şimşek, S. (2000). Millî Eğitim Personeline Yönelik Hizmet içi Eğitim Faaliyetlerine Genel Bir Bakış. Millî Eğitim Dergisi. 146, 9-12 Balay, R. (2004). Küreselleşme, Bilgi Toplumu ve Eğitim. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 2, 61-82. Bardakçı, S. ve Keser, H. (2017). Bilişim Teknolojilerinin Eğitime Entegrasyonu, 1. Basım. Ankara: Nobel Yayınları. Can, N (2004). Öğretmenlerin Geliştirilmesi ve Etkili Öğretmen Davranışları, Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Sayı:16, ss.103-119. Candy, P.C. (2000). Mining in Cyberia: Researching Information Literacy for the Digital Age. In C.S. Bruce&P.C. Candy, Information Literacy Around the World: Advances in Programs and Research. Wagga Wagga, NSW: Centre for Information Studies, Charles Sturt University. Çakır, Ö. (2016). Bilgi ve İletişim Teknolojileri İçerikli Hizmet içi Eğitimlerin Verimliliğine Etki Eden Faktörler. Karadeniz Teknik Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi Anabilim Dalı, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Çeliköz, N. ve Erişen, Y. (2007). Eğitimde Bilgisayar Kullanımı. Öğretim Teknolojileri ve Materyal Tasarımı (Editör: Altun, E. ve Demirel, Ö.), 2. Basım. Ankara: Pegem Akademi. Demirel, Ö., Kaya, Z. (2002). Öğretmenlik Mesleğine Giriş, Pegema Yayıncılık, Ankara. Duman, A. (2000). Yetişkinler Eğitimi, Ütopya Yayınevi, Ankara. EARGED, Öğretmen Profili (29,08,2012). http://otmg.meb.gov.tr/belgeler/EARGED%20%C3%87a%C4%9Fda%C5%9F%20%C 3%96%C4%9Fretmen%20Profili.doc. Erdem, A., Üstüner, F., Sancar, M. 14.03.2011 Öğretmenlerin Fen-Fizik Eğitimi Konusundaki Görüşleri. (2000). www.Fedu.Metu.Edu.Tr/Ufbmek5/B_Kitabi/PDF/Öğretmen yetiştirme/Bildiri/T289da.Pdf Erdem, A., Üstüner, F., Sancar, M. 14.03.2011 Öğretmenlerin Fen-Fizik Eğitimi Konusundaki Görüşleri. (2000). www.Fedu.Metu.Edu.Tr/Ufbmek5/B_Kitabi/PDF/Öğretmen yetiştirme/Bildiri/T289da.Pdf . Erden, M. (1998). Öğretmenlik Mesleğine Giriş, Alkım Yayıncılık, İstanbul. Ergin, İ., Akseki B. ve Deniz, E. (2012). İlköğretim Okullarında Görev Yapan Sınıf Öğretmenlerinin Hizmet içi Eğitim İhtiyaçları. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 42, 55-66. Ertürk, S. (1973). Eğitimde Program Geliştirme, Yelkentepe Yay., Ankara. Fidan, N. (1985). Okulda Öğrenme ve Öğretme, Alkım Yayıncılık, Ankara. Gök, F. (1999) 75 Yılda Eğitim, Türkiye İş Bankası Yayınları, İstanbul. Gül, H. (2000). Türkiye’de Kamu Yönetiminde Hizmet İçi Eğitim, İzmir: D.E.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. Karadeniz, Ş. (2019). Türkiye'deki Halk Kütüphanesi Sisteminin Değerlendirilmesi ve Bir Ulusal Halk Kütüphanesi Stratejisi Önerisi. Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Bilgi ve Belge Yönetimi Anabilim Dalı, Yayınlanmamış Doktora Tezi. MEB, (Millî Eğitim Bakanlığı). (1995). Hizmet içi Eğitim Yönetmeliği. Resmî Gazete, 04.01.1995/ 22161. MEB, (Millî Eğitim Bakanlığı). (2005). “Eğiticinin Eğitimi” Kurs Programı, Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı, 17.08.2005 tarih ve 299 sayılı yazısı. Metin, E. (2018). Eğitimde Teknoloji Kullanımında Öğretmen Eğitimi: Bir Durum Çalışması. Bilim, Teknoloji, Mühendislik, Matematik ve Sanat Eğitimi Dergisi, 1, 79-103 Odabaşı, F. H. ve Kabakçı, I. (2007). Öğretmenlerin Mesleki Gelişimlerinde Bilgi ve İletişim Teknolojileri. A. Yılmaz ve F. Gürsul (Ed.), Uluslararası Öğretmen Yetiştirme Politikaları ve Sorunları. Sempozyumu Bildirileri kitabı içinde (ss. 39-43). Bakü: Azerbaycan Devlet Pedagoji Üniversitesi ve Hacettepe Üniversitesi. Özer, M., A. (2005). Etkin Öğrenmede Yeni Arayışlar: İşbirliğine Dayalı Öğrenme ve Buluş Yoluyla Öğrenme. BİLİG, Türk Dünyası Sosyal Bilimler Dergisi, 35, 105-131. Saban, A (2000). Hizmet İçi Eğitimde Yeni Yaklaşımlar, Millî Eğitim Dergisi. 145 (1), 25-27. Seferoğlu, S.S. (2003). Öğretmenlerin Hizmet İçi Eğitiminde Yeni Yaklaşımlar. Çağdaş Eğitim Sistemlerinde Öğretmen Yetiştirme Ulusal Sempozyumu,Sivas. Tekışık Yayıncılık Web Ofset Tesisleri, Ankara. 149–167. Smith, M. F. ve Woeste, J. T. (1983). In-service training: Does It Make a Difference? Journal of Extension, 20. Şimşek, H. ve Yıldırım, A. (2016). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemi, 10. Basım. Ankara: Seçkin Yayınları. Taymaz, H. (1992). Hizmet içi Eğitim, Kavramlar İlkeler, Yöntemler. Ankara: Pegem Yayınları. No:3 Taymaz, H (1997). Hizmet içi Eğitim, Kavramlar İlkeler, Yöntemler. Ankara: Tapu ve Kadastro Matbaası. Tezcan, M. (1992). Eğitim Sosyolojisi. Ankara: Zirve Ofset. Türkoğlu, A. (1998). Karsılaştırmalı Eğitim. Baki Kitapevi, Adana. Tyler, W. R. (1950). Basic Principles of Curriculum Development and Instruction, University of Chicago pres. UNESCO Eğitim Bürosu, Titmus C. Vd. (1979) Çev: Oğuzkan, F.A. Yetişkin Eğitimi Terimleri. Varış, F. (1998). Eğitim Bilimine Giriş. İstanbul: Alkım Yayıncılık. Yadigaroğlu, M. (2014). Kimya Öğretmenlerinin Teknolojik Pedagojik Alan Bilgisi Modeli Hakkında Bilgi ve Becerilerini Geliştirmeye Yönelik Hizmet içi Eğitim Programı Geliştirilmesi ve Etkililiğinin Araştırılması. Karadeniz Teknik Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Ortaöğretim Fen ve Matematik Alanları Eğitimi Anabilim Dalı Kimya Eğitimi Bilim Dalı, Yayınlanmamış Doktora Tezi.

Anahtar kelimeler: Matematik eğitimi, hizmet içi eğitim, eğitim

Kaynak gösterimi

Muyo Yıldırım, M. ve Raştana, C. (2024). İlköğretim Okullarında Görevli Matematik Öğretmenlerinin Hizmet İçi Eğitim İhtiyaçları ve Eksikliklerinin Belirlenmesi. Bildiri Özet Kitabı içinde. X. Uluslararası TURKCESS Eğitim ve Sosyal Bilimler Kongresi.