Yazarlar
Öz
Problem Durumu: Bu çalışma, Türk halk edebiyatının önemli isimlerinden Aşık Veysel’in "Uzun İnce Bir Yoldayım" adlı şiirinin eleştirel olmayan bir söylem çözümlemesini yapmayı amaçlamaktadır. Şiir, Veysel’in hayatı, içinde bulunduğu toplumsal ve kültürel bağlam ile şiirde kullanılan dilsel ve edebi unsurlar dikkate alınarak incelenmiştir. Bu analiz, dilin bağlam ve söylemle nasıl anlam kazandığını ortaya koymayı ve şiirin derinlikli bir anlayışını sağlamayı hedeflemektedir. Araştırma Yöntemi: Bu çalışmada, Aşık Veysel’in "Uzun İnce Bir Yoldayım" şiiri söylem çözümlemesi yöntemi ile ele alınmıştır. Söylem çözümlemesi, dilin ve söylemin toplumsal ve kültürel bağlamlarını anlamamızı sağlar. Şiir, dilsel ve toplumsal bağlamda incelenerek, kullanılan kelimelerin ve imgelerin anlamı ve işlevi analiz edilmiştir. Bu süreçte, şiirin yazıldığı dönemin kültürel ve toplumsal yapısı, Veysel’in yaşamı ve kişisel deneyimleri de dikkate alınmıştır. Yöntem olarak, metin analizi ve bağlamsal çözümleme teknikleri kullanılmıştır. Ayrıca, şiirin içeriği ve yapısı, Veysel’in diğer eserleri ve halk edebiyatı örnekleri ile karşılaştırılarak analiz edilmiştir. Beklenen Sonuçlar: Aşık Veysel’in "Uzun İnce Bir Yoldayım" şiirinde, yol metaforu üzerinden hayatın bir yolculuk olduğu ve bu yolculuğun zorluklar ve mücadelelerle dolu olduğu vurgulanır. Şiirde kullanılan dilsel yapı ve imgeler, Veysel’in hayatındaki deneyimlerin ve içinde bulunduğu toplumsal bağlamın bir yansımasıdır. Veysel, hayatın belirsizliklerini ve zorluklarını "uzun ince bir yol" metaforu ile ifade ederken, bireysel ve toplumsal deneyimlerini de dile getirir. Şiirde, Veysel’in körlüğünden kaynaklanan engeller ve bu engellerle başa çıkma mücadelesi de sembolik olarak yer alır. Ayrıca, şiirde kullanılan dilin sadeliği ve doğallığı, Veysel’in halk edebiyatının bir temsilcisi olarak dil kullanımını yansıtır. Kaynakça: Ergun, S. (2000). Halk Edebiyatında Manzume ve Nesir. İstanbul: Der Yayınları. Dundes, A. (1980). Interpreting Folklore. Indiana University Press. Halliday, M. A. K. (1978). Language as Social Semiotic: The Social Interpretation of Language and Meaning. University Park Press. Van Dijk, T. A. (1993). Discourse and Elite Racism. SAGE Publications. Tekin, T. (1976). Aşık Veysel: Hayatı, Sanatı ve Şiirleri. İstanbul: Dergah Yayınları. Tural, S. (2004). Türkiye'de Halk Şairleri ve Aşık Veysel. Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları. Wilson, S. (1990). Folklore and Nationalism in Modern Finland. Indiana University Press. Öztürk, M. (2015). Halk Şiirinde Dil ve Anlam. Ankara: Akçağ Yayınları. Güven, İ. (2008). Aşık Veysel ve Türk Halk Şiiri. İstanbul: İnkılap Kitabevi. Levinson, S. C. (1983). Pragmatics. Cambridge University Press. Goffman, E. (1981). Forms of Talk. University of Pennsylvania Press. Bakhtin, M. M. (1981). The Dialogic Imagination: Four Essays. University of Texas Press. Bourdieu, P. (1991). Language and Symbolic Power. Harvard University Press.
Anahtar kelimeler: Aşık Veysel, söylem çözümlemesi, halk edebiyatı, şiir analizi, dil ve bağlam, edebi çözümleme
Kaynak gösterimi
Çapar Çetin, A. (2024). Aşık Veysel’in Uzun İnce Bir Yoldayım Şiirinin Eleştirel Olmayan Söylem Çözümlemesi. Bildiri Özet Kitabı içinde. X. Uluslararası TURKCESS Eğitim ve Sosyal Bilimler Kongresi.

