Yazarlar
Öz
Problem Durumu: Eğitim Programları ve Öğretim (EPÖ) alanında yapılan doktora tezleri, eğitim sistemlerinin sürekli değişen ihtiyaçlarını karşılamak ve öğretim metodolojilerini yenilemek açısından oldukça önemlidir. Türkiye'deki eğitim fakülteleri, öğretim yöntemlerinin etkinliğini ve eğitim hedeflerini değerlendirerek bu alandaki akademik çalışmaları şekillendirmektedir. Ancak, mevcut çalışmalar alanı belirli bir perspektifle ele almaktadır. Bu çalışma, EPÖ alanında yapılan doktora tezlerinin kapsamlı bir analizini sunarak, eğitimde yenilikçi yaklaşımların ve öğretim stratejilerinin gelişimine ışık tutmayı amaçlamaktadır. Ayrıca, bu analiz Türkiye'de eğitim uygulamalarının iyileştirilmesine katkıda bulunmayı hedeflemektedir. Araştırma Yöntemi: Bu araştırma, nitel analiz metodolojisi çerçevesinde, doküman incelemesi kullanarak gerçekleştirilmiştir. Veriler, Yükseköğretim Kurulu’nun veri tabanındaki doktora tezlerinden toplanmış, içerik analizi yöntemiyle incelenmiştir. Araştırma sürecinde, tezlerin metodolojik yaklaşımları, istatistiksel verileri ve özellikle konu alanları ele alınmıştır. Bu süreçte elde edilen bilgiler, eğitim alanındaki mevcut boşlukları dolduracak şekilde stratejik bir yaklaşım sunmaktadır. Ayrıca, doktora tezlerinin öğretim stratejileri üzerindeki etkileri de incelenmiş, sonuçlar akademik literatüre katkıda bulunacak şekilde sentezlenmiştir. Beklenen Sonuçlar: Bu çalışmanın sonuçları, Eğitim Programları ve Öğretim (EPÖ) alanında yapılan doktora tezlerinin eğitim hedefleri, program geliştirme süreçleri ve öğretim metodolojileri üzerindeki etkilerini ortaya koymaktadır. Tezlerin analizi, öğretim yöntemlerinin iyileştirilmesi ve eğitim programlarının etkinliğinin artırılmasına yönelik mevcut akademik eğilimleri ve eksiklikleri belirlemekte, bu alandaki gelecekteki araştırmalara yön vermektedir. Araştırma sonuçları, öğretim stratejilerinin uygulanabilirliğini ve sürdürülebilirliğini artırmak için öneme sahip olup, eğitimcilere öğrenme ortamlarını daha etkili ve kapsayıcı hale getirme konusunda rehberlik etmektedir. Eğitim kurumlarının öğrenci başarısını ve öğrenme deneyimlerini maksimize etme çabalarında, bilimsel araştırmaların rolünü vurgulamakta ve eğitim uygulamalarının gelecekte nasıl şekillendirilebileceğine dair yol gösterici bilgiler sunmaktadır. Kaynakça: Aytaç, K. (1981). Çağdaş eğitim akımları. Ankara: AÜ DTCF Yayınları. Bıkmaz, F. H., Aksoy, E., Tatar, Ö., & Altınyüzük, C. A. (2013). Eğitim programları ve öğretim alanında yapılan doktora tezlerine ait içerik çözümlemesi (1974-2009). Eğitim ve Bilim, 38(168). Demirel, Ö. ve Kaya, Z. (2006). Eğitim Bilimine Giriş. Ankara: Pegem A Yayıncılık. Dewey, J. (1922). Democracy and Education. New York: Macmillan. Varış, F. (1998). Eğitimde Program Geliştirme: Teori ve Teknikler. Ankara: Alkım Yayınevi. Özkal, N. (2020). Eğitim Programları ve Öğretim Alanında Yapılan Doktora Tezlerinin İncelenmesi: 2015-2019. OPUS International Journal of Society Researches, 15(25), 3415-3442. DOI: 10.26466/opus.647030.
Anahtar kelimeler: Eğitim Programları, Doktora Tezleri, Nitel Araştırma
Kaynak gösterimi
İspekter, E. ve Hamurcu, G. C. (2024). Eğitim Programları ve Öğretim Alanında Yapılan Doktora Tezlerinin İncelenmesi. Tam Bildiri Kitabı içinde. X. Uluslararası TURKCESS Eğitim ve Sosyal Bilimler Kongresi.

